90’s fever

// november 7th, 2009 // Terugblik, video

Waar denk jij aan als je het woord ‘nineties’ hoort? Denk je aan de uren die je voor tv doorbracht, of al spelend op de straten of in de tuin van je buurjongen/meisje? Denk je aan hoe Freddie Mercury of Kurt Cobain een hele hoop fans verweesd achterlieten? Was je een houser of een alternativo? Keek je nog naar Samson en Gert? Zat je te playbacken op liedjes waarvan je feitelijk de tekst niet verstond en achteraf pas hebt beseft hoe fout dat eigenlijk toch wel was? Was je fan van Take That, Backstreet Boys of Boyzone? Had je dan toch liever All Saints of Spice Girls? Keek je naar de Power Rangers of naar VR Troopers? Droeg je ook veel te brede kledij en een bril met glazen die 4 keer te groot waren voor je gezicht?

De jaren ‘90 lijken al zo ver weg, we zijn dan ook al 2009, maar voor een hele generatie was het een memorabel tijdperk waarin ze nog ietwat zorgeloos door het leven konden gaan. Ze waren Johnny en Marina en liepen rond op plateauzolen of ze liepen rond in een houthakkerslook en luisterden wat naar Nirvana en consoorten.

Als ik er zo op terugkijk, op die – over het algemeen – tienerjaren van mij, dan zie ik hoe de wereld gek werd van Leonardo Dicaprio en hoe ik dit niet begreep. Zo’n geweldige acteur en zo bijster knap vond ik hem niet. Titanic heb ik ook nooit gezien en ben het ook niet van plan. De opkomst van de GSM, die toen enkel sms’te en belde, nog steeds de enige dingen die ik zoek in een GSM, buiten dan wat bluetooth om een mooie achtergrond op mijn GSM te hebben (wat vind ik de 21e eeuw toch leuk), staat me ook nog bij. De coolste mensen hadden er wel één en dat zaten ze elkaar berichtjes te sturen, om dan hopelijk even later toch wel ‘vrienden’ te hebben. De computers waren nog zoveel trager en nog niet even krachtig als het beestje dat ik hier no op mijn kamer heb staan, van Dual Core was namelijk nog geen sprake, om nog maar te zwijgen van Quad Core.

De 90’s waren achteraf gezien toch wel een grote mengeling van heel wat dingen. Evolutie, foute muziek, mooie muziek, de opkomst van meer en meer TV-kanalen, het was een heel opgroeiingsproces. Ik kan me op de juiste momenten nog steeds uitleven op muziek uit die jaren, maar ik ben blij dat er toch wel meer te vinden is dan dat. De kledij zou ik nu niet meteen meer aantrekken, mijn stijl nu is stukken beter, maar ik denk dat elke generatie zo wel denkt, dat het elk decennium toch wel een beetje beter wordt :-)

Back to the nineties? Misschien voor een avondje plezier op een fuif, maar ik ben content met mijn heden!

2 Responses to “90’s fever”

  1. Martijn Martijn zegt:

    “Saved by the bell” was er ook nog eentje… En dan was er ook nog een jeugdserie waarbij er een jongen op een gitaar speelde en daardoor in een virtuele wereld terechtkwam… Als ik me nog maar eens kon herinneren hoe die reeks heette… Of “Where in the world is Carmen Sandiego?”. Aah, nostalgie!

  2. Knijntje Knijntje zegt:

    eerlijk? als ik aan de jaren 90 denk denk aan al die dingen :) gaande van samson en gert tot kurt cobain :) ws dacht ik eerst aan samson en gert en dan jaren later pas aan kurt :) en de seriekes waren ook wel de moeite…
    onzen leonardo ben ik pas goed beginnen vinden met zijn latere dingen zoals blood diamond enzo :)
    achja op dat vlak wisten we al dat we heel hard gelijkend waren he :)

Leave a Reply